การฝึกงานวันที่ 15 020410

posted on 03 Apr 2010 22:08 by sajinya

 

 

วันนี้เป้นการฝึกงานวันที่15 วันสุดท้ายของอาทิตย์ที่ 3แล้ว

อัพบล๊อกมาก้นานแล้วยังไม่เคยอัพรูปถาพให้ดูกันเลย ขออนุญาติอัพให้ดูกันหน่อยน้า

เริ่มจากป้ายและตึกและทางเข้าน้า

 

ดูก้รุปว่าออฟฟิตญี่ปุ่นเป็นที่รับแขกนะ

ขอไม่อัพห้องทำงานกะห้องประชุมน้า 555 แค่นี้พอแระ

 

                 วันที่ 15 ของการฝึกงาน...

  วันนี้เดินทางมาถึงที่ทำงานด้วยเวลาปกติ แต่วันนี้ไม่ได้นั่งทานข้าว ซื้อแต่ข้าวปั้นปูอัดมาชิ้นเดียว เพราะเริ่มรุ้สึกว่าตัวเองน้ำหนักจะขึ้นเพราะทาน เช้า กลางวัน เย็น ดึก อ้วนตายพอดี 555 แถมไม่ได้ออกกำลังกายอีก (เกี่ยวมั๊ยเนี่ยคุยไปเรื่องไหนแระ กลับมาเรื่องานต่อๆ)  ก็หลังจากทานเสร็จ ก็นั่งอยุ่ที่โตะเดิมรอว่าเมื่อไหร่จะมีคอมให้ T_T งานก้ค้างเยอะแยะ พอนั่งพักนึง พีบอลมาถามทำไมมานั่งนี่ไมไม่ไปนั่งตรงที่พี่เกตุ (เกิดอาการ งง- -" แล้วพี่เกตุจะนั่งไหน)  เลยเดินไปถามพี่นุ่นกว่าพี่เกตุไม่มาแล้วหรอ ปรากฎว่าพี่เกตุย้ายไปประจำอีกสาขานึงแล้ว ไม่ได้บอกลากันเลย เลยเปิดคอม นั่งเปิดงานมาทำต่อ ไม่นานพี่นุ่นกะพี่เปิ้ลก้มาบอกว่าวันนี้ไปทานข้าวกะพี่ๆแผนกอื่นๆนะ วันนี้พี่ 2 คนไปคุยงานนอกสถานที่อาจจะไม่กลับ T_T โดนทิ้งแล้วอ่ะ

      พักเดียวก้แก้งานการตลาดเสร้จหมด แต่ไม่รู้ว่าจะถูกใจพี่เปิ้ลมั๊ยเพราะไม่รู้ว่าถูกวัตถุประสงค์ที่พี่เขาต้องการหรือเปล่า แต่ถ้าผิดไว้เอามาแก้อีกก็คงไม่เป้นไรดีกว่าไม่ส่ง แต่พี่เปิ้ลไม่อยู่เลยเซฟใส่ไว้ในแฟ้มลิ้งของบริษัทของฝ่าย strategic planing จากนั้นก็นั่งทำงานอีก 2 งานต่อ งานเกี่ยวกันเกาหลีเกือบเสร็จแล้ว แต่เพราะพี่เขายังไม่รีบใช้เลยหาวงเพิ่มไว้ แต่มีบางงวงที่กำลังจะมา concert ที่ไทยวันที่ 6 นี้เลยขอรอเก็บข้อมูลว่า วงใหม่ๆที่มาจะน่าสนใจและคนไทยสนใจรึป่าวอย่างงน้อยก็จะได้ศิลปินให้เพิ่มจากศิลปินเก่าๆที่คนรู้จักอยุ่แล้วและ อาจจะได้แนวทางที่พี่ๆเขาสดใจเพิ่มเติม เลยหาข้อมูล ประวัติการทำงานมาแปะไว้ใน powerpoint ก่อนรอข่าวเพิ่มเติมต่อไป จากนั้นก็มาหาข้อมูลและรูปภาพของ booth ในงาน motorshow ที่ขาดอยู่ประมาน 3 booth แต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่ได้พี่ๆเขาก็บอกมาว่าไม่เป็นไรไม่ได้ซีเรียส เอาแค่booth ของ accoutเราให้ได้และคุ่แข่งหลักๆก้พอ แต่มันก็ทำให้เราคาใจอยุ่ดี เหมือนทำงานไม่สำเร็จลุล่วงยังงัยก้ไม่รู้ แต่จะลองสุดความสามารถล่ะกัน.....

 

          พอพักเที่ยก็ลงไปทานข้าวกับพี่ๆฝ่ายอื่นๆ ก็ทานใต้ตึกเพราะวันนี้จะเปิดเป้นวันสุดท้าย (หลังจากนี้ต้องกินนอกตึกอย่างเดียวร้อนจะตายไป)  เสร็จตอนสั่งข้าว นายญี่ปุ่นชื่อ โทโมซังเดินมาสั่งด้วย เลยเรียกคุยว่าเรียนอะไร ยังงัย สาขาอะไร กินอะไร เยอะแยะ (ภาษาอังกฤษ ปนญี่ปุ่น) มึนกันเลยทีเดียว เขาแปลกใจกับสาขาเรามา ไม่เคยได้ยิน เลยถามประมานว่า คล้าย marketing รึป่าว เลยบอกว่าใกล้เคียงแต่ไม่ใช่ซะทีเดียวเราเน้นไปที่การสื่อสารมากกว่า เขาก้เข้าใจ จากนั้นก็นั่งทานกัน

 

          ระหว่างนั้นเด็กฝึกงานอีกคนก้พูดถึงพี่ม้อยหัวหน้า AE ขึ้นมาประมานว่าเขาเป็นอะไรมากรึป่าว แบบกัวพี่เขาไม่พอใจม่ะกี้ทำงง ว่าจะให้เข้าประชุมหรือไม่ให้เข้ากันแน่ไรประมาณนี้(ถือเป้นการนินทาหัวหน้าสุดๆ  ลืมรึป่าวเราเป็นแค่เด็กฝึกงานนะ) จินเลยพุดขัดขึ้นมาก่อนที่เขาจะพูดมากไปกว่านี้แล้วม เราจะดูแย่กว่านี้ เลยพูดไปว่า พี่ม้อยเป้นแบบนี้แหละ เป็นคนกระตือรือร้นเรื่องงานมาก แล้วก้ใจดีนะใจดีมาก พี่ๆที่เหลือก้บอกใช่ๆๆต่อแล้วก้บอกว่า เขาเป็นหัวหน้าน้อง เขาก้ต้องดุแลน้องสิไรปามานนี้  เด็กฝึกงานก้เหมือนทำท่ากึ่งๆไม่พอใจ แล้วบอกว่ากลัวพี่เขาหาว่าไม่ใส่ใจ ออกมาทานข้าวก่อนแต่พี่เขาก้ให้ออกมา พี่คนอื่นๆก้พูดต่อว่าไม่หรอก เขาอยากให้เราเข้าไปฟังจะได้ความรุ้แต่พอถึงเวลาที่เราต้องพักเราก้ต้อไปพัก เราไม่ได้เป็นพนักงานนี่ ไรปามานนี้ จินเลยถือโอกาสอธิบายให้ฟังว่า 

 

 'การที่เรามาฝึกงาน พี่เขาก็อยากให้เราได้ความรู้ไม่ใช่แค่มาจัดเอกสารหรือหาข่าว พี่ม้อยใจดีนะ ที่ยอมให้พวกเราที่เป็นแค่เด็กฝึกงานเข้าฟังความลับของบริษัทอ่ะ เพราะถ้าไม่มีพี่เขาเราก้คงไม่ได้เข้าไปฟัง ได้ความรู้ใหม่ๆเหมือนกัน ' ก้เลยเข้าใจ

         แล้วจากนั้นพี่ๆเขาก้แซวโทโมซัง เพราะมีผู้หญิงเดินผ่านแต่โทโมซังมีภรรยาแล้วแต่โทโมซังไม่เข้าใจ เลยแอบพูดญี่ปุ่นใส่ไปให้เข้าใจ (ยุ่งม่ะเข้าเรื่องเลย) โทโมซัง ตกใจตาโตเลย ถามว่าพูดญี่ปุ่นได้ด้วยหรอ เลยบอกไปว่า นิดหน่อยค่ะไม่มากเคยเรียน ดูโทโมซังจะดีใจมาก 555 จากนั้นพี่ๆก็ออกไป shopping ตามเคย ก้เดินตามไป ปรากฏว่า เสื้อแดงเต็มถนนเลย - -" อีกแล้วอ่ะ

     เลยเอากล้องมาถ่ายไว้เพิ่งมากันแค่หัวขบวนเลยรีบวิ่งขึ้นตึกเลย 5555

 

 

 

 

       ขึ้นมาถึงก้ทำงานต่อ วันนี้ที่ออฟฟิตส่วนใหญ่มีงานข้างนอกรวมถึงฝ่ายเราที่ไม่กลับมาด้วย ทำให้อฟฟิตเหลือน้อยเลยทีเดียว แต่ยังดีที่มีพี่ๆอยุ่ด้วย เสียงเสื้อแดงนี่ดังขึ้นมาชั้น 11 เลย  จนเงียบไป แต่ก้ไม่ได้สนใจหรอกเพราะนั่งทำงานกะใสร็จๆไปเลยนานแล้วงานนี้ กะเหลือแต่ที่ไม่ได้กะรอว่าจะฮิตมั๊ย แล้วก้ทำเสร็จก่อนเวลาเลิกงาน เลยมานั่งอัพบล๊อคย้อนหลัง จากนั้นเห็นเพื่อนใหม่กุมขมับพี่ๆมาคุยเลยถามว่ามีไร ปรากฎว่าหาข่าวไม่ได้(เหมือนงานแรกของจินเลยแต่คนล่ะผลิตภัณ) พี่ๆเขาก้มาถามว่า จินใช้ user อันไหนตอนทำงาน จินก้บอกว่าขอบบริษัท เขาบอกเข้าไม่ได้มีอันอื่นไหม เลยจดของม.กรุงเทพให้เขาไป ก้เข้าไม่ได้คงมีปัญหาที่เวปเอง เขาเลยหากุเกิ้ลต่อ เหลือเวลาอีกเกือบ 1 ชั่วโมงไม่มีอะไรทำแล้วเลยถามว่าให้ช่วยมัย สรุปก้ช่วยหา แต่หายากจริงๆ ที่นี่ให้หาข่าวยากมาก อะไรที่แทบจะไม่มีเลย - -" จนถึงเวลาเลิกงานเลยกลับเลย เลยแว๊ปถ่ายทางกลับมาหน่อยนึง

 

สวยเนอะๆๆ ชอบเดินไปยืนดูเครื่องเล่น อยากเล่นบ้างจัง T=T

 

 

ก้เดินทางกลับบ้าน ได้พักผ่อนแล้วดีใจสุดชีวิตตตตตตตตตตตตตตต 5555

 

    สรุป  งานเสร็จหมดแล้ววันนี้ เหลือแต่ให้พี่เปิ้ลดูว่าผ่านรึป่าว แค่นั้นแหละ อิอิ ดีใจ

               แล้วก็ ทำให้รู้ว่า เด็กฝึกงาน รับโทรอ่ะรับได้นะแต่อย่าเปิดเสียงไว้ เกรงใจพี่ๆที่เขาทำงาน ถึงเขาจะไม่ว่า หรือพี่เขาเปิดแต่เราไม่ใช่พนักงาน เกรงใจคนอื่นเขาบ้าง (พุดไม่ได้นะว่าใคร แต่ทั้งวันเลยอ่ะ ) เข้าใจเลยว่าอาจารย์เรียกอบรมก่อนเพราะไร  บางคนไม่รู้ ไม่ได้คิดว่ามันต้องเกรงใจ หรือจะรบกวนผู้อื่น ทำให้คิดว่าเป็นเรื่องปกติแต่มันดูไม่ดีจริงๆอ่ะ  ก้เพื่อนๆ หรือ น้องๆ ที่กำลังจะฝึกงานก็ระวังเรื่องนี้ด้วยนะ โดนเองเลยรู้สึกว่ามันน่ารำคาญไม่มีสมาธิทำงานเลย ถึงจะไม่มีใครว่าอะไรแต่คนเขาก็รู้สึกได้นะ

               และที่สำคัญ อย่านินทาใคร  ถึงพนักงานคนอื่นจะไม่ได้บอกหัวหน้า เขาก้ต้องรุ้สึกเหมือนที่เราเองก็รุ้สึกเนี่ยแหละ ใครดีหรือไม่ดี เก็บไว้ในใจ อย่าพูดออกมา ตัวเราอาจจะดูแย่ได้

 

edit @ 3 Apr 2010 23:15:11 by Jinexpect

Comment

Comment:

Tweet

ดีมากจิน เริ่มนำภาพมาเล่าเรื่องบ้างน่าสนใจครับ ส่วนการเขียนอธิบายก็ละเอียดดีครับ เพิ่งรู้นะว่าพูดภาษาญี่ปุ่นได้ด้วยเป็นการเพิ่มมูลค่าให้กับตัวเองได้เลยนะเนี่ย

#1 By อ.ป๊อก (183.89.19.23) on 2010-04-04 14:37